Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018





Εικόνα :
ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ ΡΙΖΑ
Mandragora officinarum
Άλλες ονομασίες: Μαντραγόρας, Μαντραγούδα, Καλάνθρωπος, Σκαλάνθρωπος, Αρκάνθρωπος, Μαντραούλιας, Πεθαμός, Ελεούσα

★ ΜΑΝΔΡΑΓΌΡΑΣ ★ ΙΣΤΟΡΊΑ & ΤΡΟΠΟΙ ΧΡΉΣΗΣ ★


 Μανδραγόρας (Mandragora officinarum) δικότυλο της οικογένει­ας των Σολανιδών (Solanaseae). Πολυε­τής πόα, χωρίς βλαστό ή με βλαστό, ρίζα σαρκώδη, πασσαλώδη – γογγυλώδη απλή ή διακλαδισμένη συνήθως δισχιδή στη βάση. Φύλλα κατά παράρριζο ρόδακα, ωοειδή έμμισχα ή στενότερα προς το μίσχο. Άνθη μεγάλα λευκά με απόχρωση ιώδη, κυανή ή πορφυρά με 5 πέταλα φυόμενα κατά δέσμες από το κέντρο των φύλλων. Το άνθος έχει 5 στήμονες, καρπό ράγα μικρόκαρπη, χυμώδη, σφαιρική, ωχροκίτρινη ή πορτοκαλόχρουν. Το είδος απαντάται στην τυπική του μορφή ή και σε παραλλαγές στην Α. Θεσσαλία, Πελοπόννησο, στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Ευδοκιμεί σε ασβεστούχα σκληρά εδάφη ημιορεινών περιοχών.

Μανδραγόρας: Θρύλοι και παραδόσεις

Φυτό τοξικό με υπόγλυκο καρπό, περιέχει μικρό ποσοστό αλκαλοειδών με πολύτιμα φαρμακευτικά προϊόντα, συχνά δηλητη­ριώδη σε κακή χρήση, την σκολοπαμίνη, υοκυαμίνη, ψευδοϋοκυαμίνη μανδρα­γορίνη και αποατροπίνη, τα οποία το έφεραν στο πλουσιότερο σε φαρμακευ­τικές ουσίες και περιζήτητο φάρμακο στην αρχαιότητα. Τα αλκαλοειδή αυτά αρχικά δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και γι αυτό το πρώτο σύμπτωμα είναι η απώλεια της όρασης, ακολουθεί παραλή­ρημα, καταστολή και τελικά ο θάνατος.



Ιερό φυτό της θεάς Εκάτης χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα αντί του ειδώλου της , είναι αρσενικό , πύρινο κυβερνήτης του είναι ο Ερμής και συνδέεται με την Κίρκη , Αρτέμιδα ,Αθώρ και τον Κρόνο .

Λόγω της ανθρώπινης φιγούρας της ρίζας (πολλές φορές την επεξεργάζονταν κατάλληλα, της έσφιγγαν ορισμένα σημεία ώστε να τονίσουν την ανθρώπινη μορφή και να πάρει τρομακτική όψη και το ξαναφύτευαν για ορισμένο χρονικό διάστημα) πίστευαν ότι είναι προϊόν μετεμψύχωσης ανθρώπου που έχει αυτο­κτονήσει.

★ Ο μύθος λέει ότι ο Μανδραγόρας φύτρωνε κάτω από τα δένδρα όπου είχαν κρεμαστεί νέοι άντρες. Το βράδυ φύτρωνε αυτό το λουλούδι το οποίο ήταν σπάνιο. Οι Μάγισσες της τότε εποχής πήγαιναν να το βρουν. Όταν το ανακάλυπταν έκαναν γύρω του τρείς ομόκεντρους κύκλους στο χώμα με το μαγικό ραβδί από κλαδί ιτιάς κομμένο με ένα χτύπημα από το μαχαίρι της τέχνης , μετά με σπάγκο έδεναν την ρίζα ή με ένα σχοινί για να το ξεριζώσουν μια νύχτα με πανσέληνο. 




Καθώς όμως το φυτό αποχωριζόταν την γη έβγαζε μια σπαραχτική κραυγή που όποιος την άκουγε πέθαινε. Για αυτό και βουλώνανε τα αυτιά τους με κερί και χρησιμοποιούσαν κάποιο ζώο για να τραβήξει τη ρίζα από το χώμα δένοντας το σχοινί στο λαιμό του αν ήταν σκυλί  ή στο πόδι του άν ήταν γαίδαρος !
Η ρίζα  έμοιαζε με ανθρωπος. Αυτή τη ρίζα λέγεται ότι αν την έλιωνες και την έδινες σε άντρες να την πιούνε τους έδενες για πάντα σεξουαλικά κοντά σου.★

Μανδραγόρας: Θρύλοι και παραδόσεις

Ο Διοσκουρίδης δεν αναφέρει τίποτα σχετικό με ρίζα και μαγείες, το συνιστά ως φάρμακο «κατά των άγρυπνων και περιοδυνό­ντων... Τα φύλλα του συνιστά για τις φλεγμονές των ματιών και των ελκών και διαφοροποιεί κάθε σκλήρυνση και απόστημα. 

Η ρίζα του θεραπεύει τις πληγές των ερπετών, και παύει τους πόνους των αρθρώσεων. Όσοι πρόκειται να ακρωτηρια­σθούν ή να καούν λαμβάνουν μανδραγορίτη οίνο και δεν θα πονούν την ώρα της επέμβασης.


Επίσης ο αρχαίος συγγραφέας Πλίνιος, αναφέρει ότι υπήρχαν δύο είδη μανδρα­γόρες ο λευκός αρσενικός και ο θηλυκός χρώματος μπλε. Κατά τους χριστιανικούς αιώνες η ίαση του ασθενούς με τη χρήση μανδραγόρα ήταν αρκετά ισχυρή, όμως σε ένα απόσπασμα του μοναχού Κασσιόδωρου, φίλος του Αγίου Βενέδικτου το 557 αφήνει να εννοηθεί ότι η ίαση θα πραγματοποιη­θεί κυρίως με την πίστη της Χριστιανικής θείας χάρης. Αφού ο Θεός δημιούργησε τη φύση ότι θεραπείες γνωρίζετε θα τις εφαρμόζετε στο όνομα του Κυρίου Ημών Ιησού...


Άλλη άποψη έχει σχέση με τα ερωτικά φίλτρα αφού γίνονται συχνά αναφορές σε μεσαιωνικά χειρόγραφα την πρώτη αναφορά κάνει ο Διοσκουρίδης ότι από τη ρίζα του μανδραγόρα παρασκεύαζαν φίλτρα ερωτικά και γι αυτό η Αφροδίτη λεγόταν και Μανδραγορίτις, γι αυτό οι νέοι στην Αττική είχαν πάνω τους ένα σακουλάκι με κομμάτια ρίζας μανδραγό­ρα για ερωτικό φυλαχτό.


Επίσης ο κάτοχος του μανδραγόρα εκτός της σεξουαλικής ικανότητας, του παρείχε προστασία από δηλητηριάσεις και κακώσεις, προσέφερε πλούτο υγεία και μακροζωία.

Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν «μήλο του έρωτα», οι Άραβες «μήλο του διαβόλου», φυλές του όρους Λίβανος «αυγά των τζίνι» (ότι πραγματοποιούσαν τα όνειρα του χρήστη), οι Εβραίοι το αποκαλούσαν «τα μήλα της αγάπης» ως γονιμοποιά για τις γυναίκες, αυτή η παράδοση διατηρείται μέχρι σήμερα. 

Την ερωτική και μαγική ιδιότητα λέγεται την απέκτησε από την μάγισσα Κίρκη ότι από αυτό το υγρό έδωσε στους άνδρες του Οδυσσέα και τους μεταμόρφωσε.



Από τον Θεόφραστο που έγραψε λαμπρά έργα σε 9 βιβλία του «περί φυτών ιστορίας» και σε 6 «περί φυτών αιτιών» θεωρείται ο θεμελιωτής της επιστημονικής φυτολογίας, ανάμεσα στις λοιπές πληροφορίες σημειώνει: όταν ο μανδραγόρας τεμαχίζεται και εμβαπτίζεται σε ξύδι χρησιμοποιείται για την ποδάγρα.

Από την ονομασία του «homunculus» ανθρωπάριο ο Παράκελσος έλεγε ότι κατάγεται από ανθρώπινο σπέρμα που εμφυτεύεται σε ένα είδος αγγουριού, το οποίον σαπίζει στη φυσική θερμοκρασία αλογίσιας κοπριάς και μετά 40 μέρες θα αρχίζει να κινείται...


Στην ταύτιση του με το «homunculus» των αλχημιστών, ο Gerhard θέτει τον προβληματισμό: ότι ποτέ ένας αλχημιστής δεν διανοήθηκε πως τα πειράματά του σε σχέση για την δημιουργία του ανθρώπου θα αποτύγχα­ναν. Τόσο βαθιά ήταν η πεποίθηση του που έβλεπε εκείνο που επιθυμούσε να δει. Στην τελευταία αυτή φράση βρίσκεται μια μεγάλη αλήθεια, ο άνθρωπος αυτα­πατόμενος, ζει αυτό που δεν υπάρχει, οραματίζεται και πιστεύει το όραμα για αληθινό.


Ο Μανδραγόρας δέν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον απλό κόσμο λόγο της τοξικότητας του , ο μόνος λόγος που έχει τόσο μεγάλη πέραση είναι:

 α) οι προστατευτικές του ιδιότητες ως φυλαχτό

β ) η χρήση του ώς " χαπιού του βιασμού " από τα χρόνια της μάγισσας Κίρκης , μέχρι και τον ύστερο μεσαίωνα εφόσον η πρόσμιξη πολτού από την ρίζα σε κρασί δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό μυοχαλαρωτικό - αφροδισιακό & ναρκωτικό !


Θεραπευτικές ιδιότητες
Οι ρίζες του μανδραγόρα έχουν αναλγητική και ηρεμιστική δράση.
Έχει αντισπασμωδικές και καταπραϋντικές ιδιότητες.
Η μανδραγορίνη που περιέχει είναι ένα ισχυρό υπνωτικό και ναρκωτικό.
Είναι εμετικό και καθαρτικό προξενώντας συστολές στο στομάχι.
Χρήση – δοσολογία
Χρησιμοποιείται μόνο από άτομα που έχουν σοβαρό πρόβλημα υγείας και λαμβάνουν ισχυρά αναλγητικά. Αντί αυτών μπορούν σύμφωνα πάντα και με τη γνώμη του ιατρού τους να χρησιμοποιήσουν τον Μανδραγόρα
Η συνιστώμενη δοσολογία είναι 1 με 2 κόκκοι ρίζας που τους βράζουμε με ένα φλιτζάνι νερό για 2-3 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε 1 με 2 φορές την ημέρα.
Προφυλάξεις
Σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει ψυχωτικά συμπτώματα (μανία και παραλήρημα), καθώς πρόκειται για οπιούχο φυτό με θανατηφόρο δράση σε μη ελεγμένες δόσεις.
Απαγορεύεται η χρήση από παιδιά.


      ★ HOODOO MANDRAKE LOVE SPELL ★



Οι ρίζες που μοιάζουν με ραβδί δεμένες και κολλημένες δημιουργoυν μία κούκλα που, όταν τυλίγεται γύρω από τη μέση της με ένα χαρτί που φέρει το όνομα του αγαπημένου, χρησιμοποιείται για να κερδίσει την αγάπη του.


 ( ερωτικό δέσιμο με αυθεντικές ρίζες μανδραγόρα και την γνήσια παλιά παραδοσιακή συνταγή !
Τηλ 215 555 7893 κος Evans )


Ομοίως, η μεταφορά μιας ενιαίας ρίζας τυλιγμένης σε χαρτονομίσματα και δεμένα λέγεται ότι έλκεί πλούτο.



 ★ Αποκλειστικά στο γραφείο μελλοντολογίας Ευαγγέλια Αδαμάκης θα βρείτε το γνήσιο φυλαχτό υψηλής προστασίας και πλούτου κατασκευασμένο από ατόφιο κρητικό μανδραγόρα ★

Τιμή προϊόντος 200€ παραγγελία τηλ :215 555 7893



Medium Evans Adamakis ~~~•

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου